Zoeken naar perfectie
Ik mocht dit voorjaar weer aanwezig zijn bij het ringen van jonge kerkuilen (vanwege mijn werk in de uilenwerkgroep hier in de regio). Er waren soms ook nog adulten in de nestkast aanwezig.
Maar ik kwam behoorlijk gefrustreerd weer thuis. Want wat zijn kerkuilen toch prachtige vogels! Hun kleur, hun ogen, hun mysterieuze, maar vaak toch vriendelijke blik. Hoe zacht en vloeiend hun gespikkelde verendek over de kop en vleugels valt.
Waarom lukt het me nog niet om míjn kerkuilen ook zo te maken? Ik dacht dat ik wel mooie kerkuilen maakte, maar ik ben nu weer erg nederig, want mijn werk háált het niet bij echte kerkuilen…
Dus ik heb maar weer eens een heleboel foto’s erbij gehaald. Kijken, kijken, kijken. Waar zitten de verschillen met mijn kerkuilen? En dan vooral in het gezicht, want die maak ik nu gewoon nog te plat.
Het voorlopige resultaat van de eerste kerkuil in wording, lijkt mij in ieder geval weer een verbetering.
Dus ik ben heel benieuwd naar de serie kerkuilen die ik deze zomer af ga maken!
Categorie: Uilen